ویژگی های یک محصول فیروزه کوبی خوب

آشنایی با هنر فیروزه کوبی

صنعت و هنر فیروزه کوبی قدمت خیلی طولانی ندارد و میتوان آنرا در رده صنایع هنری نوظهور قرار داد.در حدود ۶۰ سال پیش شخصی به نام یوسف حکمیان در مشهد کار فیروزه کوبی روی زیورآلاتی همچون گل سینه ودستبندو… را شروع کرد.چند سال بعد صنعتگر دیگری به نام حاج داداش آنرا از مشهد به اصفهان برد.در حال حاضر هنر فیروزه کوبی در اصفهان رایج است.

مراحل تولید فیروزه کوبی

در فرایند فیروزه کوبی قطعات ریز سنگ فیروزه، بر روی قسمتهایی از سطح قطعه اصلی به فرم موزاییکی در کنار هم قرار میگیرند و جلوه ای زیبا را به محصول نهایی میدهند. فیروزه کوبی دو مرحله اصلی دارد. زرگری و چسباندن فیروزه

الف: زرگری

در این مرحله فرم کلی قطعه توسط صنعتگر زرگر با فلز اتی چون مس و نقره و برنج و… ساخته میشود. پس از ساخته شدن فرم کلی شیء اعم از ظرف یا زیور آلات، قسمتی را که باید فیروزه کوب گردد، مشخص میکنند. سپس اطراف آن را یک رشته باریک فلزی (از نوع فلز خود شیء) بنام «کندن» قرار داده و لحیم می نمایند.
به اینصورت یک دیواره به ارتفاع دو تا سه میلی مترتشکیل میشود. اینکار توسط زرگر و یا خود فیروزه کوب انجام میگیرد. .

ب: فیروزه کوبی

قسمت هایی که قرار است فیروزه کوبی شود ،را با حرارت گرم کرده (حدود ۳۰ درجه سانتیگراد) ولاک گردویی میزنند.
در حالیکه هنوز لاک بر سطح شیئ نرم و مذاب بوده و حالت چسبندگی دارد، مقداری از خرده سنگ های فیروزه که بر حسب اندازه ی لازم از قبل آماده شده را روی کار قرار می دهند.
سنگها باید طوری در کنار هم قرار گیرند که حتی الامکان فاصله ای بین آنها باقی نماند.
برای پر کردن فواصل بین سنگهای درشت تر ، حرارت را کمی افزایش می دهند ( حدود ۴۰ درجه C ) و مقدار دیگری پودر لاک بر روی سنگها می پاشند.  سپس با افزودن سنگهای ریزتر سعی می کنند تا سنگها کاملاً در کار جای گرفته و باصطلاح بر آن بنشینند.
این عمل را معمولاً با کمک دست انجام می دهند.  پس از سرد شدن ،قسمتهای لاکی بصورت سخت و سفت در می آیند. بعد از این مرحله قسمتهای پوشیده شده از لاک و سنگ فیروزه را به وسیله سنگ سمباده «آب ساب» می نمایند. تا قسمتهای اضافی لاک و برجستگی های جزئی سنگها سائیده و صیقلی گردد.
در هنر فیروزه کوبی هر چه سنگ ها ریزتر باشند و در شکل چیدمان آن ها دقت بیشتری شده باشد ارزش آن کار و هنر بیشتر میشود.

هنر فیروزه کوبی